Bracia Śniadeccy, patroni ulic, szkół, parków, wybitni naukowcy przełomu XVIII i XIX wieku. Jan - astronom, matematyk, filozof, językoznawca, pedagog, geograf, Jędrzej - lekarz, biolog chemik. Uważani za najwybitniejszych polskich naukowców epoki oświecenia, wieku rozumu i filozofów.
Starszy z braci, Jan wezwany przez Komisję Edukacji Narodowej, został mianowany szefem katedry i profesorem matematyki wyższej i astronomii w Krakowie (Wyższa Szkoła Koronna). Wykładał zarówno matematykę jak i astronomię. Co ciekawe, wbrew powszechnemu wtedy zwyczajowi wykładał w języku polskim. Był pierwszym wykładowcą tych dwóch przedmiotów w języku ojczystym na krakowskiej uczelni. W 1782 roku został mianowany członkiem Rady Wizytatorskiej (powołanej przez Komisję Edukacji Narodowej).
Jesienią roku 1782 wystąpił z projektem zbudowania obserwatorium astronomicznego w Krakowie na terenie Ogrodu Botanicznego.
Mówiono o nim, że jest: „arcykapłanem umiejętności na całą Polskę i Litwę”.
Praca Śniadeckiego stanowiła zupełnie nową jakość – w sposób naukowy przedstawiała systemy geografii jako nauki ścisłej, opartej na matematyce, astronomii i fizyce.
ROZDZIAŁ 1. O Ziemi iako planecie głównym : o sposobach poznawania i oznaczania różnych mieysc na iey powierzchni: o biegu iey dziennym, i o skutkach z tego biegu wynikaiących
ROZDZIAŁ II. O biegu rocznym ziemi około Słońca, o skutkach i podziałach z tego biegu wypadaiących.
ROZDZIAŁ III. O wymierzaniu Ziemi, o iey figurze i rozległości
ROZDZIAŁ IV. O Xiężycu iako gwiaździe ziemskiey, sprawuiącey różne skutki na ziemi.
ROZDZIAŁ V. O Morzu, o iego peryodycznem wzdymaniu się i opadaniu; o prądach morskich.
ROZDZIAŁ VI. O Atmosferze ziemskiey, i o tworach na powietrznych.
ROZDZIAŁ VII. O poruszeniach atmosfery i wiatrach.
ROZDZIAŁ VIII. O temperaturze i o porach rocznych na całey ziemi.
ROZDZIAŁ IX. O kartach ieograficznych.
Komentarze
Prześlij komentarz